با آغاز فعاليت طرح حفاظت از تالابهاي ايران از سال " ۲۰۰۵رويكرد زيست بومي" به عنوان رويكرد جديد سازمان حفاظت محيطزيست براي حفاظت و مديريت مناسب مناطق حفاظت شده علي الخصوص تالابها مورد توجه و براي برخي از سايت های تالابی كشور به كار گرفته شد. هدف نهايی اين رويكرد كه براي مديريت و
حفاظت مؤثر تالاب به كار گرفته مي شود، مشاركت تمامي ذينفعان در حفاظت و استفاده پايدار از تالاب ميباشد. با به كارگيری اين رويكرد در تدوين برنامه های مديريت سه تالاب منتخب درياچه اروميه، تالاب شادگان و درياچه پريشان عملا ساختارهای اجرايی و عملياتی برنامه های مديريت نيز در سطوح مختلف
مديريتي شكل گرفت و گسترش يافت. از جمله اين ساختارها دبيرخانه های مديريت زيست بومی تالاب بود كه در محل ادارات كل استان و يا در اداره محيطزيست شهرستان شكل گرفته و تشكيل يافته بود. در حقيقت كميته محلي، كميته استانی و يا شورای منطقه ای مديريت زيست بومی تالاب كه با رياست فرماندار در
شهرستان و استاندار در استان يا مشترك بين چند استان شكل مي گيرد، دبيری آن بر عهده اداره كل محيط زيست استان و يا رئيس اداره محيطزيست شهرستان می باشد.