ايران با توجه به موقعیت جغرافیایی از لحاظ اقلیمی در منطقهای خشك و نيمه خشك جهان قرار گرفته و از حدود یک سوم بارندگي متوسط جهاني برخوردار است. در چنین شرایطی افزايش جمعيت و توسعه مستمر کاربریهای مختلف انسانی و پروژههای متعدد اقتصادی، کشاورزی و صنعتی باعث رشد نیاز آبی بخشهای مختلف شده است. براساس آمار و ارقام موجود، کل آب قابل تجدید ایران ساالنه حدود ۱۳۰ میلیارد مترمکعب است که مصارف آبي فعلي به بیش از ۸۵ میلیارد متر مكعب میرسد که مطابق پیشبینی های انجام شده تا سال ۱۴۰۰ به بالغ بر ۱۰۴۰۰۰ ميليون متر مكعب خواهد رسيد. اين رشد در بخش شرب ۸۹ درصد،كشاورزي ۲۴ درصد و صنعتي ۶/۲۵۹ درصد خواهد بود. بدین ترتیب با توجه به كمبود آب و همچنين توزيع نا مناسب مكاني و زماني بارش در كشور، در صورت ادامه روند کنونی اجراي طرحهاي توسعه منابع آب خصوصا ساخت سدها و سازههای آبی و انتقال بين حوضهاي آب اجتناب ناپذير خواهد بود.