کشاورزی به مفهوم راهها و روشهای بهره برداری از منابع آب، خاک، انرژی و ... در جهت تامین نیازهای غذایی و پوشاک انسانها همواره در طول تاریخ پایه و اساس بسیاری از تحولات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در جهان بوده و هست. کشاورزی پایدار نوعی کشاورزی است که در جهت منافع انسان بوده ، کارایی بیشتری در استفاده از منابع دارد و با محیط در توازن است. به عبارتی کشاورزی پایدار باید از نظر اکولوژیکی مناسب، از نظر اقتصادی توجیه پذیر و از نظر اجتماعی مطلوب باشد. یک برنامه کشاورزی پایدار موفق در بر گیرنده هفت هدف زیر می باشد: فراهم کردن امنیت غذایی همراه با افزایش کمی و کیفی آن ضمن در نظر گرفتن نیاز های نسلهای بعدی؛ حفاظت از منابع آب، خاک و منابع طبیعی؛ حفاظت از منابع انرژی در داخل و خارج از مزرعه؛ حفظ و بهبود سود آوری کشاورزان؛ حفظ نیروی حیات جامعه روستایی ؛حفظ تنوع زیستی؛ قابلیت پذیرش از سوی جامعه.