زیستگاههای تالابی یکی از پراهمیتترین بوم سازگانهای طبیعی کره زمین هستند که در اغلب برنامهریزیهایی که توسط انسان برای توسعه صورت گرفته است، نقش و اهمیت آنها کمتر در نظر گرفته شده است. برنامههای توسعههای که به صورت بخشی و به دور از یک نگاه جامع نگر تدوین و اجرایی شدهاند، خسارت های جبرانناپذیری را به تالابها وارد کرده و اقدامات حفاظتی دستگاههای متولی که عمدتا ناشی از همین نگاه بخشی و به دور از فضای تعامل با سایر ذینفعان بوده است نیز نتوانسته مانع از این روند تخریبی در بسیاری از کشورهای دنیا از جمله ایران باشد. ایران دارای تعداد زیاد و انواع گوناگون از تالابها است که اهمیت آنها در زمینه تنوع زیستی در جهان کم نظیر و در خاورمیانه بیبدیل میباشد.