IPCM يك برنامه مشاركتی سيستمی، شامل تلفيقی از تاكتيكها و روشهاي مشاركتی، فنی، ترويجی و توسعهای براي استقرار كشاورزی پايدار در شرايط نوع سوم كشاورزی ايران است. ايدهی اصلی آن، ارتقای توان بالقوه خود ياری كشاورزان از طريق توانمند كردن ايشان براي به عهده گرفتن نقش فعال در برنامه ريزی و تصميم گيری براي مديريت صحيح مصرف آب در می باشد. اين راهبرد، خود بخشی از يك راهبرد جامعتر، تحت عنوان توسعه يكپارچه جامعه محلي است. در اين برنامه، به جاي تاكيد بر انتقال خدمات و فشار تكنولوژی های بيرونی، مشاركت آگاهانه ذينفعان، توانمند سازی نيروی انسانی و افزايش مهارتها درون يك چارچوب منطقی بهره وری اقتصادي نقش اصلي را بر عهده دارد. توانمند سازی و دخالت آگاهانه جوامع محلی به ويژه در بخش روستايی و كشاورزان كوچك مهمترين نتيجه اين رهيافت است كه با اصول تسهيلگری حرفهای اجرا می شود.
