هدف اصلي از آبياری بهوجود آوردن رطوبت مناسب درخاک برای رشد گياه است. این هدف را ميتوان با آبياری بيش ازحد در هر سيستم آبياری تأمين کرد ولي کارکرد یک سيستم آبياری وقتي بهينه است که ضمن ایجاد رطوبت مناسب، ميزان هدررفتن ناشي از تبخير، رواناب سطحي و نفوذ عمقي به حداقل برسد. دستيابي به راندمانهای بالا در آبياری خصوصاً درمناطق خشک و نيمه خشک همچون ایران اهميت زیادی دارد. زیرا در این مناطق مشکل کمبود آب از بزرگترین موانع توسعه کشاورزی محسوب ميشود. بهطورکلي در مسائل آب و آبياری عوامل زیادی وجود دارد که هر یک به نوعي در تلفات آب مؤثر است. علاوه بر این با توجه به شناخت و اطلاعات فني کشاورزان از آب و آبياری هميشه مقداری آب تلف ميشود که این تلفات دربين کشاورزان بسيار متغير است. به طوریکه گاهي بهحد ایدهآل نزدیک و گاهي تلفات به حدی است که غيرقابل تصور است.