تالآبهایی مانند تالاب کانی برازان با اکوسیستم منحصر بفرد و با توجه به تنوع زیستی و فرهنگی، و همچنین آسیب پذیری فراوان در این مقوله، پتانسیل زیادی از نظر پژوهشی و اجرای طرحهای درآمدزا و در عین حال حفاظتی دارند، که متأسفانه عدم برنامه ریزی کلان طی سالیان اخیر، موجب شده که از ظرفیتها و پتانسیلهای این تالاب استفاده صحیحی انجام نگرفته است. در این مطالعه سعی شده است پیشنهاداتی در قبال منسجم سازی زیرساختهای معماری خرد و کلان در راستای اکوتوریسم پایدار ارائه شده و در نهایت طرح معماری و معماری منظر که به جذب توریست و حفظ محیط زیست طبیعی به صورت تواما در این منطقه کمک شایانی میکند، پیشنهاد شود.